مطالعات جغرافيايي مناطق خشك زمستان 1389; 1(2):55-71.
 
 
عزيزي قاسم,حنفي علي*
 
* دانشکده جغرافيا، دانشگاه تهران
 
 

برآورد حداكثر بارش محتمل، از جمله تحقيقاتي است كه در طراحي سازه هاي بزرگ آبي، به خصوص سدها، مورد توجه هيدرولوژيست هاست. در اين پژوهش، به منظور برآورد حداکثر بارش محتمل در سطح حوضه آجي چاي، از روش سينوپتيکي استفاده شده است. بدين منظور داده هاي هواشناسي مربوط به 40 ايستگاه سينوپتيک، کليماتولوژي و باران سنجي مربوط به سازمان هواشناسي و شرکت تماب در يک دوره 30 ساله اخذ گرديده، پس از تكميل و بازسازي مورد استفاده قرار گرفته است. هم چنين داده هاي تراز هاي فشار 850 و 500 هکتوپاسکال از سايت مرکز ملي پيش بيني محيطي و مرکز ملي مطالعات جوي سازمان هواشناسي آمريکا اخذ گرديده و نقشه هاي سينوپتيکي مربوطه با استفاده از نرم افزار Grads توليد و مورد تحليل قرار گرفتند. در اين تحقيق، از فشار و دماي سطح 500 هکتوپاسکال به عنوان نماينده تراز مياني جو و از رطوبت و باد سطح 850 هکتوپاسکال براي تحليل تغذيه رطوبت سيستم استفاده شده است. هم چنين نقشه هاي همباران براي توفان هاي منتخب با استفاده از GIS ترسيم و منحني هاي عمق ـ مساحت ـ مدت هر يک از توفان ها تعيين شدند. در نهايت، مقدار حداکثر بارش محتمل در تداوم هاي 24، 48 و 72 ساعته مربوط به توفان هاي منتخب برآورد گرديد، به گونه اي که پي ام پي 24 ساعته براي حوضه آجي چاي در دوره هاي بازگشت 50 و 100 ساله به ترتيب 1/68 و 1/75 ميلي متر، پي ام پي 48 ساعته در دوره هاي 50 و 100 ساله به ترتيب 5/84 و 9/103 ميلي متر و پي ام پي 72 ساعته در اين دو دوره به ترتيب 9/103 و 7/128 ميلي متر تخمين زده شد.
 
كليد واژه: حداکثر بارش محتمل، روش سينوپتيکي، توفان شديد، حوضه آجي چاي
 
 

 نسخه قابل چاپ