مدرس علوم انساني پاييز 1379; 4(3 (پياپي 16)):85-98.
 
 
گنجي نرگس*
 
 
 در اين مقاله کوشيده ايم "شعر انتفاضه" را به عنوان مرحله جديدي در شعر مقاومت فلسطين بررسي کنيم و نشان دهيم که در اين مرحله از تاريخ ادبيات عربي و فلسطيني، صرف نظر از فراز و فرودهاي هنري در آثار شاعران پيشکسوت يا نوظهور- در يک تحليل محتواگرايانه- دو عنصر اساسي "اميدواري" و "ستيزه جويي" بسيار قابل اعتنا است.
اين رويکردها هنگامي وضوح بيشتري مي يابند که نگاهي اجمالي به گذشته شعر مقاومت فلسطين بيفکنيم و احساس دلزدگي و خستگي از وضعيت زمانه و انتظاري مبهم براي آينده بهتر را دريابيم.
ظهور نسل جديد- يعني کودکان سنگ انداز- که به خاطر آنان گاه از نهضت اخير فلسطين (الانتفاضه) به عنوان قيام سنگ (ثورةالحجارة) و گاه به نام قيام کودکان (ثورةالاطفال) ياد مي شود، از مضامين اساسي و يکي از محورهاي اميد به آينده در اين شعر است. شعر انتفاضه همچنان که بيانگر اعجاب شاعر و الهامگيري غني او از ظهور چنين نسلي است، سازش و تسليم در برابر دشمن را تحقير مي کند و به نمايندگي از ملت فلسطين آنان را با دست تهي به نبرد مي خواند.
 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ