|
روابط متقابل و پيوند ميان شهرها و نواحي روستايي، به طور گسترده اي به عنوان عامل اصلي در فرايند تغييرات اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي شناخته شده است. علي رغم اين واقعيت، بيشتر نظريه هاي توسعه و رويه هاي اجرايي تلويحا به دوگانگي، جمعيت و فعاليتهاي نواحي شهري و روستايي تاکيد دارند.
برنامه ريزان شهري گرايش بيشتري به مسائل شهري و توجه اندکي به کشاورزي و توسعه روستايي دارند؛ در حالي که برنامه ريزان مربوط به توسعه روستايي نواحي روستايي را تنها شامل روستاها و اراضي کشاورزي و مجزا از مراکز شهري تعريف مي کنند.
اين مقاله نشان مي دهد که چگونه روابط متقابل روستا- شهر مانند پيوندهاي فضايي (جريان کالاها، پول، سرمايه، مردم، اطلاعات، پسماندها، توليد و فناوري) و همچنين روابط متقابل بخشي بر تغييرات اجتماعي و اقتصادي نواحي روستايي و شهري اثر مي گذارند.
اين تحقيق به مطالعه موردي در عملکرد متقابل و پيوندهاي فضايي بين شهر قزوين و 65 سکونتگاه روستايي آن پرداخته است. يافته هاي تحقيق نشان مي دهند که روابط متقابل روستا و شهر، بيشتر در بروز تغييرات غير ارگانيک در مراکز روستايي استان قزوين موثر بوده اند.
در صورتي که توسعه شهري و روستايي نيازمند آن است تا به عنوان فرايندهاي مکمل براي کسب منابع کمياب مورد توجه قرار گيرد. منافع چنين رويکرد يکپارچه اي مطمئنا از هزينه هاي آن بيشتر است.
|