مدرس علوم انساني تابستان 1387; 12(2 (پياپي 57) (جغرافيا)):1-28.
 
 
بدري سيدعلي*,اكبريان رونيزي سعيدرضا
 
* دانشكده جغرافيا، دانشگاه تهران، تهران، ايران
 
 

توسعه منطقه اي از طريق رشد، تنوع کارکردي سکونتگاهها و ايجاد قويترين ارتباط ميان آنها به وقوع مي پيوندد. بر همين اساس بررسي روابط کارکردي-خدماتي در بين سکونتگاهها به منظور رسيدن به يک الگوي مناسب سلسله مراتب سکونتگاهي الزامي است. از اين رو مقاله حاضر با هدف بهره گيري از روش تحليل شبکه در بررسي روابط کارکردي-خدماتي سکونتگاههاي بخش رونيز تدوين شده است. به منظور دستيابي به هدف مورد نظر به تعيين 20 رابطه خدماتي در چارچوپ چهار نوع کارکرد و رابطه (آموزشي-فرهنگي، زيربنايي-تجاري، بهداشتي-درماني و اداري ) و با تهيه و تکميل پرسشنامه در بين سکونتگاهها اقدام شد. سپس به منظور تحليل هر يک از اين روابط، از روش تحليل شبکه استفاده شد. نتايج بررسيها نشان مي دهد که از طريق کاربرد روش تحليل شبکه مي توان با سرعت و سهولت بيشتري روابط کارکردي ميان سکونتگاههاي انساني را بازشناسي کرد. بر همين اساس مشخص شد که رابطه کارکردي-خدماتي سکونتگاهاي بخش رونيز بيشتر با شهر رونيز (مرکز بخش) و روستاهاي ماهفرخان و بنوان است. همچنين از لحاظ روابط مطالعه شده به استثناي شهر رونيز، به دليل بعد مسافت ساير سکونتگاهها، تنها با سکونتگاههاي دهستاني که در آن واقع شده اند، در ارتباط مي باشند.
 
كليد واژه: بخش رونيز، تحليل شبکه، دياگراف، روابط کارکردي-خدماتي، سکونتگاه
 
 

 نسخه قابل چاپ