فضاي جغرافيايي تابستان 1389; 10(30):89-104.
 
 
طاووسي تقي,درخشي جعفر
 
 
 

از نگاه اقليم شناسي، افت دماي هوا به نقطه صفر درجه سلسيوس و پايين تر از آن را يخبندان مي نامند. هدف اين پژوهش تحليل آماري و پيش بيني يخبندان هاي زودرس (پاييزه) و ديررس (بهاره) زاهدان مي باشد. بدين منظور کمينه دماي روزانه هوا در دوره آماري (1386-1360) بررسي شد. در هر دوره سرد سال، اولين روزي که کمينه روزانه دماي هوا تا سطح نقطه انجماد افت کرده بود، به عنوان شروع يخبندان و واپسين روز به عنوان خاتمه يخبندان انتخاب شد. با مبدا قرار دادن اول مهر، روزهاي ژوليوسي آن محاسبه شد. اين داده ها با توزيع هاي مختلف برازش شد و توزيع پيرسون تيپ 3 انتخاب گرديد. يخبندان زودرس پاييزه و ديررس بهاره در دوره هاي برگشت متفاوت محاسبه شد. نتايج نشان داد که يخبندان هاي زودرس و ديررس از هر دو طرف به سمت فصل زمستان در حال عقب نشيني هستند. يعني دوره يخبندان کوتاه تر شده است.
 
كليد واژه: يخبندان زودرس، يخبندان ديررس، توزيع پيرسون تيپ 3، زاهدان
 
 

 نسخه قابل چاپ