جغرافيا و توسعه ناحيه اي پاييز و زمستان 1385; -(7):133-145.
 
 
خاكپور براتعلي*
 
* دانشگاه فردوسي مشهد
 
 

توزيع متعادل امكانات و خدمات، گامي در جهت از بين بردن تفاوت هاي ناحيه اي و پراكندگي متناسب جمعيت در سطح منطقه است. يكي از راه هاي شناخت وضع موجود نواحي، از نظر ميزان برخورداري از امكانات و خدمات، استفاده از روش آناليز تاكسونومي عددي است. اين الگو اولا زيرمجموعه هاي مورد مطالعه را به گروه هاي همگن تقسيم مي كند، و ثانيا درجه توسعه يافتگي در داخل گروه همگن را محاسبه مي كند. مقاله حاضر دهستان هاي شهرستان شيروان را از نظر 38 شاخص مختلف در سال 1375، با استفاده از آناليز تاكسونومي عددي، مورد مطالعه قرار مي دهد. نتايج به دست آمده نشان مي دهد كه دهستان «حومه» توسعه يافته ترين و دهستان «زيارت» به عنوان توسعه نيافته ترين دهستان شهرستان به شمار مي روند. از نظر توسعه يافتگي از 8 دهستان شهرستان دو دهستان «حومه» و «گليان» توسعه يافته تر، دهستان «تكمران» در حد متوسط و بقيه دهستان ها توسعه نيافته به شمار مي روند. از نتايج اين تحقيق مي توان در برنامه ريزي هاي ناحيه اي و تخصيص بودجه و اعتبارات عمراني استفاده كرد.
 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ