جغرافيا و توسعه ناحيه اي پاييز و زمستان 1387; -(11):37-64.
 
 
تقوايي مسعود*,وارثي حميدرضا,شيخي حجت
 
 
 

ميزان برخورداري از عوامل مختلف طبيعي، اقتصادي، اجتماعي و سياسي، نابرابري هاي منطقه اي را ايجاد نموده و يا آن را تشديد مي سازد. از بيست و شش نقطه شهري استان همدان در سال 1385، شهر همدان حدود 49 درصد و روستا - شهرها يعني شهرهاي کمتر از 25 هزار تن ( بيست نقطه شهري )، 15 درصدجمعيت شهري را دربرگرفته اند. از طرف ديگر استان همدان داراي دو کلان ناحيه شمالي و جنوبي است که براساس وضعيت نظام شهري در نيمه شمالي استان، از چهارده شهر موجود در اين حوزه، شهر همدان به تنهايي بيش از 77 درصد از کل جمعيت شهري را دراختيار داشته و در سيزده شهر ديگر فقط 22 درصد از کل جامعه شهري ساکن بوده اند. در اين مقاله با روش توصيفي- تحليلي، نقش شهر مياني بزرگ همدان در توسعه منطقه اي با استفاده از روش ها و الگوهاي کمي به لحاظ متغيرهاي جمعيتي، امکانات آموزشي، بهداشتي و فرهنگي و تاثير آن بر منطقه، مورد ارزشيابي و تحليل قرار گرفته است. نتايج به دست آمده نشان مي دهد که اين شهر نقش موثري در توسعه فضايي داشته است. چنان که عمده توان هاي اقتصادي و خدماتي استان در اين شهر متمرکز شده است. مهمترين دلايل آن، تعداد کم شهرهاي مياني و نيز موقعيت نامناسب آنها در فضاي زير منطقه اي است. بنابراين توسعه و تقويت شهرهاي مياني مي تواند با عملکرد مطلوب به انسجام توسعه فضايي شهرهاي منطقه کمک کند.
 
كليد واژه: تعادل فضايي، توسعه، شبکه شهري، شهر مياني بزرگ، کلان ناحيه، همدان
 
 

 نسخه قابل چاپ