جغرافيا و توسعه پاييز و زمستان 1382; 1(پياپي 2):171-184.
 
 
مسعوديان سيدابوالفضل*
 
* دانشگاه اصفهان
 
 بررسي بيست و هفت عنصر اقليمي در مقياس سالانه نشان مي دهد که اقليم ايران ساخته شش عامل است. اين عوامل به ترتيب اهميت عبارتند از عوامل گرمايي، نم و ابر، بارشي، بادي غباري و تندري. بارزترين ويژگي اقليمي سواحل جنوبي ايران گرما و پس از آن نم و ابر و تابش است. در سراسر کمربند شمالي ايران نم و ابر آشکارترين ويژگي اقليم است. در سواحل خزر و رشته کوههاي زاگرس بارش چهره غالب اقليم است. در زاگرس پس از بارش، تابش نقش ارزنده اي در شکل گيري اقليم دارد. در مرزهاي شرقي ايران باد و غبار چهرة معمول اقليم است و همين عامل در سواحل خليج فارس در درجه سوم اهميت قرار دارد. در گوشه شمال غرب و جنوب شرقي ايران تندر عامل اقليمي چيره است. يک تحليل خوشه اي بر روي يک نمونه هزارتايي و بر اساس شش عامل ياد شده وجود پانزده ناحيه اقليمي در ايران را نشان مي دهد. آرايش مکاني اين نواحي اقليمي مؤيد نقش همسايگي با درياها و نيز ارتفاع در شکل گيري اقليم هاي ايران است
 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ