جغرافيا و توسعه پاييز و زمستان 1382; 1(پياپي 2):5-20.
 
 
بوذرجمهري خديجه*
 
* دانشگاه فردوسي مشهد
 
 دانش سنگ بناي توسعه است ولي متاسفانه دانش بومي تا اين اواخر مفاهيم "واپسگرايي" و "ايستايي" را به ذهن ها متبادر مي نمود که آن هم ناشي از افکار و رويکردهاي نوسازي و رهيافت هاي انتقال فن آوري به کشاورزان کشورهاي در حال توسعه بوده است. اما با بروز مشکلات اقتصادي و اجتماعي و زيست محيطي ناشي از کاربرد فن آوري هاي نسنجيده و استفاده از فرهنگ غربي در کشورهاي در حال توسعه، رويکردهاي درون زا مطرح گرديد. تحت تاثير اين تحولات، فرهنگ هاي قومي، ظرفيتهاي محلي، دانش ها و مهارت هاي بوميان، به عنوان مکمل دانش رسمي مورد توجه متخصصان امور توسعه قرار گرفت. در اين مقاله ضمن تعريف دانش بومي و تفاوت آن با دانش رسمي، به جايگاه آن در توسعه ي روستايي پايدار پرداخته شده است.
 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ