جغرافيا و توسعه بهار و تابستان 1384; 3(پياپي 5):183-199.
 
 
رسولي علي اكبر,قاسمي گلعذاني كاظم,سبحاني بهروز
 
 
 

کشت گندم ديم در تامين غذاي مورد نياز کشور از اهميت بسزايي برخوردار است. حدود 15 درصد از سطح زير کشت استان اردبيل به گندم ديم اختصاص دارد. ثابت شده است که روند کاشت و عملکرد اين محصول استراتژيک، به توزيع بارش ماهانه (طول دوره رشد)، بارش سالانه و ارتفاع منطقه بستگي دارد. هدف اين تحقيق بررسي مقادير بارش در طول دوره رشد و همچنين نقش ارتفاع در تعيين مناطق مستعد براي کاشت گندم ديم در استان اردبيل است. به همين منظور، ابتدا داده هاي بارندگي 15 ايستگاه هواشناسي از سال 1355 الي 1382 ( 28 سال) جمع آوري و تجزيه و تحليل شد. سپس با بهره گيري از نقشه هاي توپوگرافي رقومي استان در مقياس 1.250000 مناطق مساعد براي کشت گندم ديم با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) شناسايي شد. نتايج به دست آمده بيانگر اين واقعيت است که اولا: مقادير بارش و ارتفاع از شاخص هاي موثر در فرآيند کشت گندم ديم محسوب مي شوند. ثانيا: از طريق انطباق لايه هاي موثر در فرايند کشت گندم ديم در محيط GIS ، امکان شناسايي دقيق مناطق مستعد براي کشت گندم ديم وجود دارد.
 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ