جغرافيا و توسعه پاييز و زمستان 1386; 5(پياپي 10):183-198.
 
 
زاهدي مجيد,ساري صراف بهروز,جامعي جاويد
 
 
 

در اين مقاله به منظور شناسايي تغييرات زماني- مکاني دماي شمال غرب ايران از 19 ايستگاه سينوپتيک منطقه که داراي دوره آماري کامل تري بوده اند، استفاده شده است. ابتدا تغييرات فضايي دماي منطقه بر اساس شاخص هاي مرکزي و پراکندگي آماري مورد مطالعه قرار گرفت و با استفاده از روش ميانيابي TPSS که کمترين خطاي MAE را داشته، اقدام به ترسيم منحني هاي هم دما و ضريب تغييرات گرديد. سپس بر اساس روش هاي آماري به بررسي تغييرات زماني دماي شمال غرب پرداخته شد. علاوه بر استفاده از روش پارامتري رگرسيون خطي با توجه به ماهيت غير خطي بودن عناصر اقليمي از روش ناپارامتري من- کندال (به عنوان روشي توزيع آزاد) بهره گرفته شده است. نتايج ماخوذه نشان مي دهد که شمال غرب ايران در دوره آماري مورد مطالعه منطقه همگني از لحاظ دمايي نبوده و متوسط دماي سالانه با ارتفاع رابطه معکوس و معني داري داشته است. نتايج نشان مي دهد، دوره ميانگين دماي ساليانه در بيشتر مناطق شمال غرب به تدريج افزايش يافته است. از حيث تغييرات بارشي، نواحي سردتر و مرتفع تر نظام بارشي متغيرتري را تجربه نموده اند. اکثر مناطق شمال غرب کشور با روند افزايشي دما مواجه بوده و اين گرمايش از غرب به شرق بارزتر است. البته در نوار باريکي از غرب منطقه مورد مطالعه روند کاهشي دما به صورت معني دار اتفاق افتاده است.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ