پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا

در اين تحقيق روشي براي پيش بيني سال هاي آبي كم بارش و پربارش در منطقه خراسان بزرگ شامل سه استان خراسان رضوي، خراسان شمالي و خراسان جنوبي ارايه شده است. اين روش شامل سه گام مي باشد. در گام اول، ارتباط بين تغييرات الگوهاي سينوپتيكي شامل فشار سطح دريا، اختلاف فشار سطح دريا، دماي سطح دريا، اختلاف دماي سطح دريا و سطح 1000 ميلي باري، دماي سطح 850 هكتوپاسكال، ارتفاع معادل سطح 500 هكتوپاسكال و رطوبت نسبي سطح 300 هكتوپاسكال با بارش متوسط منطقه اي مورد بررسي قرار گرفته است.
در گام دوم محدوده هاي فازي و توابع عضويت براي الگوهاي سينوپتيكي فوق و بارش متوسط منطقه اي در مناطق منتخب توسعه داده شده است. در انتخاب اين مناطق كه مجموعه اي از نقاط در خليج فارس و درياي عمان، درياي سياه، درياي خزر، درياي مديترانه، درياي شمال، درياي آدرياتيك، درياي سرخ، خليج عدن، اقيانوس اطلس، اقيانوس هند و سيبري را شامل مي شوند، تاثيرپذيري بارندگي منطقه شمال شرق ايران از الگوهاي سينوپتيكي در مناطق فوق مورد توجه قرار گرفته است. در گام نهايي قوانين فازي براي پيش بيني بارش بر اساس تغييرات الگوهاي سينوپتيكي فوق توسعه داده شده است. از تحليل حساسيت براي به دست آوردن بهترين ساختار قوانين فازي و توابع عضويت استفاده شد. اين قوانين براي پيش بيني مجموع بارش دسامبر تا مي (آذر تا ارديبهشت) در فاصله بين سال هاي 1993-2002 مورد استفاده قرار گرفته است. نتايج نشان مي دهد مدل پيشنهادي در 70 درصد از سال ها مي تواند بارش را با دقت قابل قبولي پيش بيني كند.

 نسخه قابل چاپ