جغرافيا و توسعه زمستان 1388; 7(پياپي 16):71-92.
 
 
منتظري مجيد,غيور حسنعلي
 
 
 

در اين پژوهش براي ارزيابي روند خشکسالي هاي اقليمي در 23 زيرحوضه آبي درياي خزر، داده هاي بارش ماهانه با روش ميانيابي به داده هاي پهنه اي تبديل گشته سپس برحسب مختصات حوضه ها، بارش ماهانه هر حوضه تفکيک گرديد. آنگاه از روش شاخص بارش استاندارد (SPI) براي ارزيابي خشکسالي هاي اقليمي استفاده شده و اين شاخص به صورت ماهانه براي هر يک از حوضه ها محاسبه گرديد. به منظور تفکيک مکاني- خشکسالي حوضه خزر، با اعمال تحليل خوشه اي بر روي ماتريس شاخص بارش استاندارد، زيرحوضه هاي خزر از نظر خشکسالي اقليمي به 4 قلمرو به نام هاي ساحلي جنوب غربي، ساحلي جنوب شرقي، حاشيه اي و شمال غرب تفکيک گرديد.
بر اساس آزمون پارامتري رگرسيون خطي، بارش زيرحوضه هاي درياي خزر در ماههاي ژانويه، مي و دسامبر در سطح اطمينان 95% روند معناداري نشان نمي دهد. 5 زيرحوضه در ماههاي فوريه و ژوئيه روند مثبت و 11 زيرحوضه عمدتا در ماههاي مارس و سپتامبر روند منفي نشان مي دهد. با اعمال آزمون ناپارامتري مان - کندال بر روي ماتريس شاخص SPI مشخص شد که در ماه مي هيچ حوضه اي روند معناداري نشان نمي دهد. بالاترين روند در 6 زيرحوضه در ماههاي ژوئيه و اوت بوده است.
 
كليد واژه: خشکسالي، روند بارش، شاخص بارش استاندارد، حوضه خزر، رگرسيون خطي
 
 

 نسخه قابل چاپ