جغرافيا و توسعه بهار 1390; 9(پياپي 21):27-41.
 
 
روستايي شهرام*
 
* دانشگاه تبريز
 
 

گسل شمال تبريز بزرگترين گسل در شمال غرب ايران است که به طول 150 کيلومتر از کوه هاي ميشو (در باختر) تا بستان آباد (در خاور) قابل رديابي است. بهترين اثر آن در بلافصل شمال تبريز ديده مي شود، به همين دليل گسل تبريز نام گذاري شده است. روند عمومي آن شمال 115 درجه شرق و شيب آن قائم است. گسل شمال تبريز را يکي از گسل هاي قديمي ايران مي دانند که از فروافتادگي زنجان - ابهر، شمال تبريز، شمال باختر آذربايجان گذشته و تا قفقاز ادامه مي يابد.
مقاله حاضر خطرات طبيعي احتمالي حاصل از گسل مذکور روي کاربري هاي مختلف اراضي شهري را مورد بررسي قرار داده است. در اين بررسي پس از مميزي انواع کاربري هاي زمين؛ خطرات احتمالي ناشي از گسل؛ پهنه بندي شده است. پهنه بندي انجام گرفته براي شهر تبريز در 6 محدوده مي باشد و شامل پهنه بندي هاي خطر بسيار بالا، بالا، نسبتا بالا، متوسط، نسبتا پايين و پايين است. پهنه بندي نشان مي دهد که اکثر محلات شمال شهر به صورت يک نيم دايره از کانون زلزله شمال تبريز در پهنه خطر بسيار بالا قرار دارند، ساير محلات شهر به ويژه در شرق و غرب منطقه در خطر بالا قرار گرفته اند.

 
كليد واژه: گسل تبريز، پهنه بندي، مخاطرات محيطي، کاربري اراضي شهري، زلزله
 
 

 نسخه قابل چاپ