جغرافيا و برنامه ريزي محيطي (مجله پژوهشي علوم انساني دانشگاه اصفهان) تابستان 1390; 22(2 (پياپي 42)):59-78.
 
 
رامشت محمدحسين,لاجوردي محمود,لشكري حسن,محمودي محمدآبادي طيبه*
 
* دانشگاه شهيد بهشتي، تهران، ايران
 
 

ماهيت اكثر اشكال و فرايندهاي بيروني زمين، اساسا تابع شرايط اقليمي حاكم بر يك منطقه در طي زمان مي باشد. لذا آثار و شواهد تغييرات اقليمي دوران چهارم كه مهمترين آنها وجود آثار يخچالي باقي مانده از اين دوره است توانسته پديده هاي متنوع ژئومورفولوژي را در سطح خارجي پوسته زمين بر جاي بگذارد و با توجه به اين آثار و شواهد مي توان شرايط اقليمي گذشته را بازسازي نمود. در همين راستا، در اين پژوهش اقدام به بررسي آثار يخچالي در منطقه ماهان کرمان پرداخته شده است. نتايج تحقيق نشان مي دهد که خط مرز برف دايمي در منطقه مورد مطالعه در ارتفاع 2900 متري و خط تعادل آب و يخ در ارتفاع 1900 متري بوده است. نقشه هاي رسم شده نشان مي دهد که اختلاف دماي حال و دماي گذشته 8.5 درجه سانتي گراد و اختلاف بارش فعلي و گذشته در حدود 300 ميليمتر است. همچنين، بر اساس رابطه مانينگ حجم يخ عبوري از دره يخچالي در منطقه مورد مطالعه با سرعتي معادل 3 متر در سال برابر 1305 متر مكعب برابر 2.4 ليتر در ثانيه محاسبه شد. نتايج حاصل از بررسي هاي مورفوسكوپي كه بر روي دانه هاي بسيار ريز انجام مي گيرد نيز مي تواند بيانگر منشا رسوبات يك منطقه باشد که بر اين اساس 66.6 درصد از رسوبات منطقه مطالعاتي را رسوبات زاويه دار تشكيل مي دهد كه رسوبات يخچالي بوده است و رسوبات آبي 33.4 درصد را در بر مي گيرد.
 
كليد واژه: تيگراني، ژئومورفولوژي، مرز برف، مورن، يخچال
 
 

 نسخه قابل چاپ