پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا

مسكن سالم يكي از ابعاد شهر سالم است، از اين رو توجه به مسائل و مشكلات و ارتقا وضعيت كمي و كيفي مسكن مي تواند در تبيين موضوع و تدوين الگوهاي مسكن سالم به منظور تحقق اهداف شهر سالم بسيار موثر باشد و نيز زمينه هاي علمي و اجرايي توسعه مسكن سالم را پيش روي برنامه ريزان و مديران شهري قرار دهد. مفهوم مسكن علاوه بر مكان فيزيكي، كل محيط مسكوني را در بر مي گيرد، كه شامل همه خدمات و تسهيلات ضروري مورد نياز براي زيستن خانواده و طرح هاي اشتغال، آموزش و بهداشت افراد است. به طور کلي، نياز به مسکن دو بعد دارد، کمي و کيفي؛ بعد کمي نياز به مسکن، شناخت پديده ها و اموري را شامل مي شود، که به فقدان سرپناه و ميزان دسترسي به آن مربوط مي شود، که در واقع درجه پاسخگويي به نياز کمي، بدون در نظر گرفتن کيفيت آن مورد نظر است. در بعد کيفي مسائل و پديده هايي مطرح مي شوند، که به بي مسکني، بدمسکني و تنگ مسکني ارتباط دارند. هدف از اين تحقيق بررسي وضعيت كيفي مسکن در محلات شهر زابل با توجه به شاخص هاي مسکن سالم و سنجش ميزان برخورداري از اين شاخص ها در اين محلات است. روش تحقيق حاضر توصيفي-تحليلي و مبتني بر منابع اسنادي، كتابخانه اي، الكترونيكي و بررسي هاي ميداني است. جامعه آماري تحقيق شامل برداشت نمونه اي از محلات مختلف شهر زابل است، كه پس از تبيين و تدوين شاخص هاي مسكن سالم و پايلوت پرسشنامه ها، به طور سيستماتيك داده ها و اطلاعات جمع آوري و سپس با استفاده از نرم افزار آماري (SPSS) و سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) تجزيه و تحليل شدند و يافته ها در قالب، جدول، نمودار و نقشه ارائه شده اند. نتايج نشان مي دهد، كه بين محلات شهر زابل از نظر برخورداري از شاخص هاي مسكن سالم تفاوت معني داري وجود دارد. بدين ترتيب، با توجه به شاخص هايي چون؛ «امنيت و ايمني، دسترسي به خدمات شهري، برخورداري از خدمات اساسي، منبع روشنايي مسكن»، محله دولتي مقدم، با 0.27.7 برخورداري از شاخص هاي مسكن سالم نسبت به دو محله اسلامي و حسين آباد از وضعيت مطلوب تري برخوردار است. همچنين بين متغييرهاي استفاده شده رابطه معني داري نسبت به هم وجود دارد، به گونه اي که بين امنيت و ايمني مسکن با دسترسي به خدمات اساسي بيشترين همبستگي (0.439) در سطح 0.01 وجود دارد.