پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا

ايجاد تعادل در برنامه ريزي ايجاب مي کند که برنامه ريزي ملي، منطقه اي (ناحيه اي) هم سو و هم جهت شده و بنابه ضرورت هر ناحيه، به طور مجزا، ولي در راستاي برنامه ريزي ملي تحت نظام قرار گيرد. اين مساله بخصوص در کشورهاي جهان سوم مانند ايران بيشتر ضروري مي نمايد. در ايران رشد اقتصاد سرمايه داري، اصلاحات ارضي، تمرکز نظام سرمايه گذاري اقتصادي و اجتماعي در شهرهاي بزرگ خصوصا کلانشهر تهران، نابساماني هاي عديده اي را در سطح ملي، منطقه اي و ناحيه اي پديد آورده است. توزيع نامتعادل امکانات و خدمات گوناگون و تمرکز آن به ويژه در کانون هاي بزرگ شهري از ويژگي هاي اين نابساماني است. در اين تحقيق به بررسي و تحليل نظام اسکان سلسله مراتبي سکونتگاه هاي شهرستان هشترود به لحاظ جمعيتي و کارکردي و وضعيت اقتصادي پرداخته شده است. روش پژوهش توصيفي - تحليلي است و از مدل هاي کمي و نرم افزارهاي رايانه اي استفاده شده است. بررسي هاي صورت گرفته در سطح شهرستان هشترود نشان مي دهد که اولا به دليل کمبود امکانات زيستي از قبيل خدمات بهداشتي، آموزشي و رفاهي روز به روز از تعداد جمعيت روستا ها کاسته شده و برخي نيز کاملا تخليه شده اند و بر اين اساس برون کوچي شديد سبب شده است تا اکثر دهستان هاي شهرستان به لحاظ جمعيتي از انتظام فضايي مناسبي برخوردار نباشند. ثانيا مرکز شهرستان (شهر هشترود) نيز به دليل ضعف امکانات مالي و تجهيزات فني از ارايه خدمات بهينه به مراکز حوزه نفوذ خود عاجز بوده و همين امر منجر به نارسايي در انتظام فضايي شهرستان شده است.