پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا

به منظور پهنه بندي بارش هاي تگرگ دوره آماري (1996-2005) ميلادي، کدهاي مربوط به بارش تگرگ (27، 89، 96، 99) از 100 کد مربوط به گروه هفتم (w هواي حاضر) از داده هاي مربوط به 14 ايستگاه سينوپتيک استان هاي خراسان شمالي، رضوي و جنوبي، استخراج و مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است. از لحاظ سينوپتيکي نيز نقشه هاي سينوپتيک دو نمونه از سامانه هايي که از بارش تگرگ شديدي نسبت به ساير نمونه ها برخوردار بود از 24 ساعت قبل از شروع بارش، در اين دوره مورد بررسي قرار گرفته اند. نتايج نشان داد که در دوره 10 ساله (1996-2005) بيشترين فراواني بارش تگرگ به ترتيب مربوط به ايستگاه هاي نيشابور، بجنورد و بيرجند بوده است و در مقابل، ايستگاه هاي سرخس، تربت جام و مشهد از کمترين فراواني برخوردار بوده اند. از نظر زماني (ساعتي و ماهانه) نيز بارش ها مورد بررسي قرار گرفتند. که نتايج نشان داد از لحاظ دوره شبانه روزي، ساعت 9 تا 15 و در بين ماه هاي سال نيز به ترتيب، ماه هاي مارس، آوريل و دسامبر حداکثر فراواني را داشتند. اين بررسي نشان داد، که در دوره آماري مورد مطالعه بارش تگرگ به ترتيب در شمال غرب، شمال و سپس جنوب منطقه مطالعاتي حداکثر فراواني را داشته اند و کمترين فراواني مربوط به شرق منطقه است. نتايج بررسي ها نشان داد که در حداکثر بودن فراواني وقوع در نواحي ذکر شده علاوه بر ارتفاع زياد آنها از سطح دريا، محل ورود سيستم هاي همراه با بارش تگرگ نيز نقش موثري داشته است. همان طور که در نقشه ها ديده مي شود محل ورود اين سيستم ها به منطقه مطالعاتي بيشتر از سمت شمال و جنوب منطقه بوده و به همان نسبت اين مناطق بيشتر تحت تاثير قرار گرفته اند.