جغرافيا بهار 1389; 8(24):159-177.
 
 
صمدزاده رسول,رنجبر محسن
 
 
 

در منتهي اليه شمال باختري ايران و در بطن يك محيط ژئومورفولوژيكي كاملا خطرپذير، محيط دروازه» انساني منحصر به فردي به نام شهر ماكو، استقرار يافته است كه از آن تحت عنوان ياد مي شود. ماهيت پوياي اين محيط برآيند عوامل متعددي از قبيل جنبش هاي زمين «اروپا ساختي، فرآيندهاي ژئومورفوديناميكي و نوسان هاي آب و هوايي در مقياسهاي زماني و مكاني زمين شناختي مي باشد. چنين ويژگي هايي باعث گرديده تا اين دره فرونشستي و دامنه هاي آن از ديرباز به عنوان پهنه اي خوش آب و هوا و ييلاقي مورد توجه قرار گرفته و همچنين شريان ارتباطي اصلي ايران – اروپا نيز در امتداد تنها مجراي جرياني آن يعني رود زنگمار احداث گردد، و در حال حاضر صرف نظر از برخي تنگناها، از لحاظ اكوتوريستي منطقه با توان تفرجگاهي بالا، ارزش گذاري مي شود. در كنار قابليت هاي ياد شده اين دره از يك سيستم ژئومورفيك ناپايدار و كاملا آسيب پذير برخوردار است. اين ناپايداري ها شامل ريزش، جريان هاي سيلابي و لرزه خيزي است كه همواره تبعات هزينه بر و بعضا جبران ناپذيري بر ساكنين آن تحميل مي نمايد. هدف اين پژوهش بررسي سازوكارها و عوامل دخيل در رويداد اين پديده ها به منظور مديريت كارآمد خطر و خطرپذيري است. اساس اين پژوهش بر پايه مشاهدات و مطالعات ميداني بوده و در آن از نقشه هاي توپوگرافي 1:50000، زمين شناسي 1:100000 و 1:2500000، عكس هاي هوايي 1:5000 سال 1334 و تصوير ماهواره اي 1:100000 منطقه و براي تهيه نقشه هاي موجود در متن پژوهش نيز، از نرم افزار GIS استفاده شده است.

 
كليد واژه: مخاطرات ژئومورفورلوژيكي، دره فرونشستي، مديريت كارآمد، خطر، خطرپذيري
 
 

 نسخه قابل چاپ