جغرافيا بهار 1389; 8(24):69-86.
 
 
يماني مجتبي,ابراهيم خاني نرگس
 
 
 

آبرفتها و خصوصيات آنها اعم از جنس، سن، بافت و درجه گردشدگي تا حد زيادي مي تواند منعكس كننده ويژگي هاي سنگ شناسي، مورفومتري و ديناميك رودخانه جاري در آن حوضه باشد. در اين ميان جنس سنگ ها، مقاومت آنها و مساحتي كه هر نوع سنگ در حوضه تغذيه كننده رود به خود اختصاص مي دهد، داراي حجم و تركيب مختلفي از آبرفتهاي آن رودخانه را تشكيل مي دهد. هدف اين پژوهش بررسي رسوبات آبرفتي رودخانه حاجي عرب در استان قزوين و تفكيك اين رسوبات بر حسب سن، جنس و سر انجام ارزيابي ميزان فرسايش پذيري سنگ هاي حوضه با تطبيق خصوصيات سنگ شناسي و مساحت در معرض هوازدگي بودن آنها است. براي دست يابي به اين هدف، با استفاده از نقشه هاي رقومي توپوگرافي 1:50000 و زمين شناسي 1:250000 و همچنين تصاوير ماهواره اي لندست و تعيين حدود حوضه روي آنها، پهنه هاي تحت پوشش انواع سنگها، توسط نرم افزار Arc GIS ديجيتايز و پهنه بندي و مساحت هر كدام از اين پهنه ها به دست آمده است. سپس از سطح آبراهه اصلي و در محل خروجي حوضه 20 نمونه رسوب با فواصل 300 متر بوسيله GPS مارک و برداشت شده است. اين نمونه ها در آزمايشگاه گرانولومتري شده و سپس توسط ميكروسكوپ بينوكالر و استفاده از اسيد و ساير روش هاي آزمايشگاهي نمونه ها در 7 گروه سنگ شناسي به عنوان گروه هاي معرف طبقه بندي كلي شده و در مرحله بعد، مقاومت قطعات بزرگتر هر گروه سنجيده شده است. در نهايت با تلفيق نتايج حاصل از اندازه گيري هاي آزمايشگاهي و تطبيق آنها با مساحت پهنه هاي همگن، قابليت فرسايش پذيري سنگ هاي هر گروه به دست آمده است. نتايج نشان مي دهد كه فرسايش پذيري در گروه سنگهاي آذرين دروني بالاترين كميت ها و سنگهاي آذرين بيروني، رسوبي و دگرگوني به ترتيب در درجات بعدي قرار دارند.
 
كليد واژه: ژئومورفولوژي، فرسايش پذيري، رسوب شناسي، حوضه حاجي عرب
 
 

 نسخه قابل چاپ