جغرافيا پاييز 1389; 8(26):189-209.
 
 
كامران حسن,واثق محمود
 
 
 

در غالب آثار و متون سياسي، همواره بر تفاوت و اختلاف معنايي ميان دو واژه «امت» و «ملت» تاكيد و اشاره مي شود. مطابق ديدگاه رايج، معيار اصلي در تعريف واژه امت عبارت از جنبه اعتقادي و مذهبي آن بوده و مولفه ها و ويژگيهاي جغرافيايي نظير «سرزمين، جمعيت، حكومت» و نظاير آن براي اين واژه در نظر گرفته نمي شود. بلكه به نحوي از معناي فرا سرزميني در مورد واژه مذكور ياد مي گردد. در حالي كه مفهوم واژه ملت منطبق بر نگرشي مكان گرايانه قلمداد شده و آن را شامل گروه هاي انساني فارغ از اعتقادات مشترك، و ساكن در سرزميني معين با حكومت، تاريخ و آداب و رسوم مشترك به حساب مي آورند. در اين نوشته، برغم تصور رايج، بر اين موضوع تاكيد گرديده است كه، واژه امت مفهومي دو وجهي بشمار مي آيد كه همزمان هم واجد ويژگيهاي مكاني و سرزميني است و هم داراي ويژگيهاي فراسرزميني. از اينرو، در تفسير مكان گرايانه مي توان دو واژه امت و ملت را كاملا معادل و مرادف با يكديگر به حساب آورد.
 
كليد واژه: امت، ملت، نگرش مكاني، نگرش فرامكاني، جغرافياي سياسي
 
 

 نسخه قابل چاپ