پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا

از مسايل مهم برنامه ريزي روستايي، تشخيص و تشکيل سلسله مراتبي از سکونتگاه ها است که بتوانند ساختار موثري براي ارايه خدمات و بهره گيري بهينه از فرآورده هاي روستايي ارايه دهند. بنابراين، مکانيابي نقاط روستايي در سطوح منظومه، مجموعه و حوزه با توجه به موقعيت جغرافيايي، دسترسي، جمعيت و امکانات موجود، شبکه ارتباطي- زيربنايي، تقسيمات و مرکزيت سياسي- اداري، مسايل امنيتي- استراتژيکي، همگني هاي فرهنگي- اجتماعي، اقتصادي و محيطي، از اولويت هايي است که بايد انجام شود. در پژوهش حاضر وضع موجود دهستان صاحب از بخش زيويه شهرستان سقز به لحاظ برخورداري و نحوه توزيع خدمات و امکانات روستايي مورد بررسي قرار گرفته است. روش تحقيق «مقايسه اي- تحليلي» است که با استفاده از 49 متغير و 8 شاخص و با بکارگيري 9 تکنيک شامل ميزان سنج نهادي گاتمن، شاخص مرکزيت، مجموع حداقل فواصل، تعداد ارتباط هاي مستقيم، تعداد گره هاي ارتباطي، شاخص Z، توان جمعيتي، شاخص توسعه انساني و تحليل خوشه اي انجام شده است. مطابق يافته هاي تحقيق، روستاهاي کريم آباد، چاغرلو، لگزي، قلعه کهنه، آدينان، کاکه آسياب و درگاه سليمان در سطح اول (توسعه يافته)، روستاهاي در وزان سفلي، کسيلان، خانقاه شيخ، تيزآباد و محمودآباد در سطح دوم (نسبتا توسعه يافته)، روستاهاي در وزان عليا، يازي بلاغي، علي آباد و قلعه جغه در سط سوم (کمتر توسعه يافته) و روستاهاي چيچي-خوار، قشلاق رضا، اسلام آباد، دره اسماعيليا، کمنتو و خوشه دره در سطح چهارم (محروم) قرار  دارند. با توجه به سطح بندي فضايي پيشنهادي، کل دهستان به يک مجموعه روستايي (روستاشهر صاحب) و چهار حوزه عمراني (قلعه کهنه، اسلام آباد، کريم آباد و صاحب) تقسيم گرديده و متناسب با استانداردها و ضوابط خدمات رساني در محيط هاي روستايي کشور و نحوه تجهيز مراکز روستايي (مصوبه شوراي عالي شهرسازي و معماري ايران) امکانات و خدمات مورد نياز پيشنهاد شده است.

 نسخه قابل چاپ