جغرافيا زمستان 1390; 9(31):55-76.
 
 
افراخته حسن,هواسي نبي
 
 
 

يکي از مهمترين نيازهاي توسعه روستايي، مسکن روستايي است. تامين مسکن روستايي اغلب از عناصر مهم برنامه هاي مختلف توسعه بوده است. در سال هاي اخير سياست وام مسکن روستايي اجرا شده است و دولت از طريق وام مسکن اقدام به حمايت از نوسازي مسکن روستايي نموده است. هدف اساسي تحقيق حاضر بررسي نقش وام مسکن در تامين مسکن روستايي به عنوان اجزاي توسعه روستايي و تنگناهاي اجرايي آن است. در اين تحقيق سياست «ارائه وام مسکن روستايي»، ميزان توفيق و دلايل و عوامل موثر آن را مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. ناحيه مورد مطالعه تحقيق را دهستان سيدابراهيم از توابع شهرستان دهلران تشکيل مي دهد. با توجه به ساختار روستاهاي مورد مطالعه 60 خانوار به طور تصادفي از روستاهاي نمونه تحقيق انتخاب شده و پرسشنامه تحقيق با مراجعه مستقيم به خانوارها تکميل شده است. اطلاعات جمع آوري شده بر اساس آمار توصيفي و مطالعه مقايسه اي مورد تجزيه و تحليل و نتيجه گيري قرار گرفته است. نتيجه نشان مي دهد که سياست وام مسکن روستايي با توفيق کامل همراه نبوده است زيرا در قالب برنامه ريزي سيستماتيک و جامع توسعه روستايي و هماهنگ با اهداف توانمندسازي ارائه نشده است. از اين رو اساسي ترين خط مشي براي دستيابي به توسعه روستايي توانمندسازي جامعه بر پايه استعدادهاي انساني و منطقه اي است.
 
كليد واژه: وام مسکن روستايي، توسعه روستايي، دهلران، توانمندسازي، برنامه ريزي سيستماتيک
 
 

 نسخه قابل چاپ