تحقيقات كاربردي علوم جغرافيايي (علوم جغرافيايي) پاييز و زمستان 1386; 7(10):89-105.
 
 
اوحدي حائري پروين دخت
 
 
 

يكي از مسايل مطرح، در بررسي وضعيت فكري شيعيان، توجه به پراكندگي شيعيان در شهرهاي مختلف و شناخت حوزه هاي علمي شيعه در دوران غيبت صغري است.
گزارش هاي منابع جغرافيايي و ديگر منابع حاكي از اين است كه شيعيان در نواحي مختلف سرزمين هاي اسلامي مي زيستند، بديهي است پراكندگي شيعيان در شهرها و نواحي مختلف تاثير چشمگيري در گسترش علوم و عقايدتشيع داشت و حوزه هاي علمي متعددي را پديد آورد، و منشا تحولات چشمگيري در نظام علمي و انديشه هاي شيعيان گرديد. شكل گيري و تكوين اوليه اين تحولات در عصر غيبت صغري صورت گرفت و دستاوردهاي آن چند دهه بعد بروز يافت. معرفي ويژگي هاي شهرهاي شيعه نشين و تلاش علماي بزرگ شيعه در اين شهرها به منظور گسترش علوم اسلامي اين دوران، محور اصلي اين مقاله مي باشد دوره موردمطالعه از 260 تا 329 بوده است.
 
كليد واژه: غيبت صغري، امام عصر (عج)، شيخ مفيد، شيخ صدوق، كليني، خراسان، عراق، ايران، ماوراالنهر
 
 

 نسخه قابل چاپ