تحقيقات كاربردي علوم جغرافيايي (علوم جغرافيايي) بهار و تابستان 1387; 8(11):33-54.
 
 
كرم امير
 
 
 

شناخت و تعيين تناسب و استعداد زمين براي توسعه کالبدي و شهري از اقدامات اوليه در برنامه ريزي هاي فضايي و محيطي است. هدف از انجام پژوهش اين بود که با توجه به عوامل طبيعي، نواحي مناسب براي توسعه کالبدي در مجموعه شهري شيراز (يعني يک ناحيه متراکم شهري- صنعتي و کشاورزي) شناسايي و پراکنش فضايي آن مشخص گردد. مواد مورد استفاده شامل نقشه هاي توپوگرافي، زمين شناسي، واحدهاي ارضي، پوشش / کاربري زمين، لرزه خيزي و داده هاي مرتبط با اقليم و ساختار اجتماعي / اقتصادي محدوده بودند. از بررسي هاي کتابخانه اي نيز براي تکميل داده ها استفاده شد. تعيين تناسب زمين ازطريق نه معيار طبيعي مشتمل بر ارتفاع، شيب، ليتولوژي، بارش، دما، قابليت زمين، لرزه خيزي، خطر لغزش، پوشش / کاربري زمين و روش فرآيند تحليل سلسله مراتبي (AHP) در محيط سيستم اطلاعات جغرافيايي صورت گرفت. تناسب زمين براي توسعه کالبدي به پنج طبقه بسيار زياد، زياد، متوسط، کم و بسيار کم تقسيم شد و نقشه پهنه بندي آن تهيه گرديد. نتايج نشان داد که صرفنظر از اراضي کشاورزي، حدود 28 درصد مساحت محدوده در طبقات با تناسب زياد و بسيار زياد قرار دارد و با ملحوظ داشتن ساير پارامترها مي تواند براي توسعه کالبدي مدنظر برنامه ريزان و سياستگزاران قرار گيرد.
 
كليد واژه: ارزيابي زمين، تناسب زمين، فرآيند تحليل سلسله مراتبي، توسعه کالبدي، عوامل طبيعي، مجموعه شهري شيراز، سيستم اطلاعات جغرافيايي
 
 

 نسخه قابل چاپ