|
مطالعه حاضر جهت ارزيابي اثرات و نشانه هاي پديده ال نينو- نوسان جنوبي (Enso) بر ميزان بارش و عوامل مرتبط با آن در منطقه جنوب شرق ايران طي فصول پاييز و تابستان صورت گرفته است.
جهت دست يابي به يک نگرش صحيح راجع به سازوکارهاي تاثير يا عدم تاثير پديده انسو در اين مطالعه نابهنجاري هاي مربوط به بارش ها و عوامل موثر بر آن طي فازهاي سرد و گرم مورد ارزيابي قرار گرفته است.
با استفاده از اسناد و داده هاي متعدد و تجزيه و تحليل و پردازش آن ها به کارگيري استدلالات آزمون هاي مختلف آماري، وجود نابهنجاري هاي مشخص در فازهاي مختلف انسو طي فصول تابستان و پاييز مورد تأييد قرار گرفت و علاوه بر آن ضرايب همبستگي سري هاي زماني بارش، آب ستوني قابل بارش، بازتاب امواج بلند زمين (OLR) محاسبه و ارتباط بين آنها و شاخص هاي مرتبط با انسو و الگوهاي ارتباط از دور روشن گرديد.
بررسي حاضر ثابت مي کند ميزان بارش در فازهاي گرم طي فصل پاييز به طور معني داري بيشتر از شرايط عادي و فازهاي سرد انسو مي باشد. هر چند تفاوت هاي منطقه اي در پاسخ ها به انسو وجود دارد. در فصول تابستان طي فازهاي گرم عموماً شرايط خشکي تابستاني استمرار مي يابد و بارش هاي تابستانه به حداقل خود مي رسد و در فازهاي سرد بر خلاف فصل پاييز شرايط پرباران تر و مرطوب تر از معمول در بخش هايي از منطقه که اين بارش ها را دريافت مي دارند، به وجود مي آيد.
يافته هاي بالا با استفاده از روش هاي آماري و بر اساس فرضيات طرح شده مورد آزمون قرار گرفت و نتايج تفصيلي در اکثر موارد فرضيات فوق تاييد مي کند.
به دليل طولاني شدن بحث امکان پرداختن به کليه جوانب سينوپتيک وجود ندارد. لذا در اين مقاله تغيير مسيرهاي رودبادهاي جنب حاره اي STJ و جبهه قطبي PEJ در فازهاي گرم و سرد انسو، تاثير آنها در انتقال رطوبت و ايجاد بارش و يا عدم وقوع بارش ها بررسي گرديد. شواهد و تحليل هاي صورت گرفته نشان مي دهد که فازهاي گرم انسو طي فصل پاييز معمولاً به دليل تغيير مسير رودبادها به عرض هاي جنوبي تر و حرکات مداري تر آن با ترسالي ها و ريزش هاي جوي بالاتر از ميانگين همراه بوده است.
حداکثر بارش هاي پاييزه در اکثر ايستگاه هاي منطقه با قوي ترين ال نينوها (1997 و 1982) همراه بوده است. با توجه به ماهيت تغييرپذير پديده انسو و اين فرض که هيچ دو حادثه ال نينو کاملاً شبيه هم نيستند، بديهي است شدت و وسعت تاثيرات آنها نيز متفاوت است.
|