تحقيقات جغرافيايي زمستان 1382; 18(4 (پياپي 71)):60-78.
 
 
علي اكبري اسماعيل*
 
* دانشگاه پيام نور تهران
 
 

اين مقاله ضمن برقراري يك رويارويي علمي ميان دو نظريه "سرمايه داري بهره بري" و "دولت و شهرنشيني" با ارايه مستنداتي از مورد پژوهي شهرهاي ايلام، نشان مي دهد كه اقتصاد شهري در اين منطقه از منابع موجود در حوزه هاي روستايي آن چنان كه در نظريه "سرمايه داري بهره بري" بيان شده تغذيه نكرده است؛ بلكه دولت طي چهار دهه اخير از طريق گسترش تشكيلات ديوان سالاري و اشتغال سازي گسترده در بخش دولتي، اشاعه پديده مستمري بگيري و تزريق منابع اعتباري منبعث از اقتصاد نفتي، نقش برجسته اي در سازماندهي و تامين اقتصاد شهري ايفا كرده است. اين مقاله ضمن ايجاد نوعي ترديد در تعميم زماني و مكاني نظريه سرمايه داري بهره بري، با ارايه مستنداتي، كاربرد پذيري نظريه دولت و شهرنشيني در تحليل الگوي رشد اقتصاد شهري و تبيين روندهاي شهرنشيني را در استان ايلام اثبات مي كند. 
 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ