| تحقيقات جغرافيايي بهار 1386; 22(1 (پیاپی 84)):3-28. |
| |
|
| |
| خوشحال دستجردي جواد*,آرمان سرور,زاهد غزال |
| |
| * گروه جغرافياي، دانشگاه اصفهان |
| |
|
مقدمه: اقدام به خودكشي يك اورژانس روانپزشكي است كه بعضا افراد سالم و جوان را شامل مي شود و جلوگيري از آن مهمترين وظيفه دست اندركاران بهداشت و درمان است. اين مطالعه براي تعيين ارتباط مولفه هاي دما، ساعات تابش آفتاب و طول روز بر ميزان اقدام به خودكشي يا دارو طراحي گرديده است.
مواد و روشها: اين مطالعه توصيفي تحليلي براي سال 1383 در شهر اصفهان انجام شد. ابتدا پرونده هاي موجود در بخش مسمومان بيمارستان نور Poisoning emergency ward (به عنوان تنها اورژانس مسمومان استان) از سال 1378 الي 1383 كه شامل 13384 پرونده بود، بررسي شد و افراد از نظر سن و جنس و ترتيب زماني مرتب شدند. اطلاعات مربوط به ساعات آفتابي، حداقل و حداكثر و ميانگين درجه حرارت و طول روز از ايستگاه سينوپتيك اصفهان دريافت گرديد و پس از انجام محاسبات لازم، اين اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تحليل قرار گرفت.
نتايج: تعداد خودكشي ها روزانه، هفتگي، پانزده روز، ماهانه و فصلي با متغيرهاي دما (حداقل- حداكثر- ميانگين)، ساعات آفتابي و طول روز همبستگي مثبت دارد (P=0.0001). بيشترين ميزان خودكشي به روز دهم تيرماه، هفته اول تيرماه، نيمه اول تيرماه و ماه تير و فصل تابستان اختصاص دارد و كمترين ميانگين ها به ترتيب به روز هشتم فروردين، هفته سوم فروردين، نيمه آخر مهر، ماه آذر و فصل پاييز اختصاص دارد و ارتباط معناداري بين سن و جنس و مولفه هاي حرارتي وجود ندارد.
بحث: يافتن ارتباط بين مولفه هاي دمايي و اقدام به خودكشي با دارو، نكته مهمي است كه بايد اين متغيرها در ارزيابي با ريسك خودكشي در نظر گرفته شود.
|
| |
| كليد واژه: اقدام به خودكشي، دما، ساعات تابش آفتاب، طول روز |
| |
| |