تحقيقات جغرافيايي زمستان 1389; 25(4 (پياپي 99)):77-100.
 
 
سلطاني زهرا*,نوري زمان آبادي سيدهدايت اله
 
* دانشگاه اصفهان
 
 

گردشگري طبعا رابطه تنگاتنگي با محيط دارد، از اين رو، ارزيابي توان محيطي اگر به گونه شايسته اي صورت پذيرد، موجب اصلاح طرح ها و پيشگيري از بروز ناكامي در توسعه گردشگري مي شود و از تخريب پيش بيني نشده محيط زيست جلوگيري مي كند.
پژوهش حاضر درصدد بررسي و ارزيابي توان محيطي شهرستان خوانسار به منظور توسعه گردشگري منطقه است. منطقه مورد مطالعه داراي توان ها و منابع متنوع محيطي اعم از آب كافي، خاك حاصلخيز، شرايط اقليمي مطلوب، پوشش گياهي، عوامل ارتباطي و پديده هاي طبيعي و انساني جاذب گردشگري است و در صورت برنامه ريزي و استفاده مناسب از آنها، مي توان بسياري از مشكلات اقتصادي و اجتماعي منطقه را رفع و در مسير توسعه همه جانبه و پايدار هدايت كرد. در اين مقاله ارزيابي توان محيطي منطقه با بهره گيري از مدل اکولوژيک توريسم و روش تجزيه و تحليل سيستمي با استفاده از نرم افزار سيستم اطلاعات جغرافيايي GIS جهت شناخت قابليت هاي توسعه توريسم در ناحيه و استقرارگاه هاي روستايي انجام گرفته است. نتايج اين بررسي نشان مي دهد همه سطح منطقه براي توسعه تفرج گسترده يا تفرج متمركز از توان بالايي برخوردار است و اکثر روستا ها داراي توانمندي براي توسعه نوعي از اشکال گردشگري فوق هستند.
 
كليد واژه: ارزيابي توان، تفرج گسترده، تفرج متمركز، توريسم، سيستم اطلاعات جغرافيايي GIS، شهرستان خوانسار
 
 

 نسخه قابل چاپ