پژوهشهاي جغرافيايي مهر 1380; 33(40):19-32.
 
 
اميدوار كمال*
 
* گروه جغرافيا، دانشگاه تربيت مدرس
 
 

براي مبارزه با پديده خشکسالي و مشکل کم آبي، افزايش بارش از طريق بارورسازي ابرها بعنوان يکي از راههاي نوين تامين استحصال منابع آب مطرح گرديده و از طريق شناسايي قابليتهاي سيستم هاي باران زا در توليد بارش و تحليل سينوپتيکي آنها به اين مقصود مي توان نائل شد. پژوهش حاضر که در منطقه کرمان صورت گرفته است با استفاده از اطلاعات جو بالاي منطقه و توجه به شرايط سينوپتيکي و ديناميکي جو و مطالعه ويژگيهاي ترموديناميکي هوايي که منطقه را تحت تاثير قرار مي دهد، سه الگوي سينوپتيکي: کم فشارهاي سوداني، سيستم هاي ترکيبي سوداني – مديترانه اي و کم فشارهاي مديترانه اي استخراج گرديده است. نتايج مطالعه نشان مي دهد که براي اجراي پروژه هاي باروري ابرها و جبران کم آبي منطقه، لازم است تا از الگوهاي مذکور استفاده شود.

 
كليد واژه: مكان گزيني، افزايش بارش، بارورسازي ابرها، سينوپتيك، ترموديناميك، چرخند
 
 

 نسخه قابل چاپ