پژوهشهاي جغرافيايي بهار 1383; 36(47):15-29.
 
 
اميدوار كمال*
 
* گروه جغرافيا، دانشگاه يزد
 
 

كمبود بارش و محدوديت منابع آب، يكي از موانع عمده توسعه پايدار بشمار مي رود كه براي مقابله با آن، باروري ابرها به عنوان يكي از راهكارهاي جديد تامين منابع آب مطرح شده است. يكي از عوامل بسيار ضروري در انتخاب مكان مناسب باروري ابرها، اقليم شناسي بارش در منطقه مي باشد. تحقيق حاضر در منطقه كرمان بااستفاده از داده هاي بارش روزانه ايستگاههاي منطقه در يك دوره آماري بيست ساله انجام شده است.
نتايج مطالعه نشان مي دهد كه بيش از 80 درصد از بارش سالانه منطقه مورد مطالعه در فصل هاي زمستان و اوايل بهار ريزش مي كند(آذر تا فروردين) كه بيش از 60 درصد از آن متعلق به زمستان است. توزيع مكاني بارش در منطقه يكنواخت نيست و منحني هاي همبارش بيش از 300 ميلي متر و حداكثر بارش سالانه بر ارتفاعات بلند مركزي منطقه از جمله هزار، لاله زار و جبال بارز منطبق مي باشد. حدود 35 درصد از بارش اكثر ايستگاههاي منطقه را دوره هاي بارش سنگين (30-10 ميلي متر) و استثنائي(بيش از 30 ميلي متر) به خود اختصاص مي دهد. بيش از 60 درصد از دوره هاي مرطوب را بارش هاي يك روزه، 3 درصد بارش هاي متوالي دو روزه و كمتر از 10 درصد بارش ها را دوره هاي متوالي سه روزه و بيشتر تشكيل مي دهد. دوره هاي بارشي سنگين و استثنائي و بارش هاي متوالي دو روزه و بيشتر نيز منطبق بر ارتفاعات مركزي منطقه است.
بنابراين ماههاي آذر تا فروردين، فاصله زماني مناسب تر و شيب هاي جنوبي ارتفاعات مركزي، محدوده مكاني بهتري را براي اجراي پروژه هاي باروري ابرها در منطقه فراهم مي نمايد.
 
كليد واژه: اقليم شناسي بارش، باروري ابرها، بارش، مكان يابي، كرمان
 
 

 نسخه قابل چاپ