پژوهشهاي جغرافيايي تابستان 1383; 36(48):123-138.
 
 
مددي عقيل,رضايي مقدم محمدحسين,رجايي اصل عبدالحميد
 
 
 منطقه مورد مطالعه در شمال غربي ارتفاعات تالش واقع شده است. فعاليت هاي كوه زايي در قسمت هاي مختلف ايران هنوز هم ادامه دارد. كوه هاي تالش نيز به عنوان بخشي از پيكره جغرافيايي ايران از اين قاعده مستثني نيست. بنابراين براي آگاهي از ميزان فعاليت هاي نيروهاي دروني و تكتونيكي در دامنه شمال غربي تالش از شاخص هاي ژئومرفيك نظير سينوزيته جبهه كوهستان، نسبت پهناي كف دره به ارتفاع، شاخ گراديان رودخانه و .... استفاده گرديده است. شاخص گراديان رودخانه (SL)، در پانزده حوضه شمالغربي بين 88.5 تا 780.9 محاسبه شده است. جنوبشرقي منطقة با متوسط گراديان 524.5 داراي گراديان بيتشري نسبت به ساير بخش ها (ارتفاعات جنوب اردبيل و ارتفاعات شمال شرقي) ، از فعاليت تكتونيكي بيشتري برخوردار است. ميزان سينوزيته رودخانه در پانزده حوضه بين 1 تا 1.6 مي باشد كه نشانه فعاليت تكتونيكي منطقه است. مقدار نسبت پهناي كف دره به ارتفاع آن در جنوب شرقي منطقه كمتر از دو بخش ديگر مي باشد (0.64). اين قسمت از بالاآمدگي بيشتري نسبت به ساير قسمت ها برخوردار است و داراي دره هاي تنگ تري است. جنوب شرقي منطقه باردار بودن Smf پائين (1.1 تا 1.5) از فعاليت تكتونيكي بيشتري نسبت به ارتفاعات شمال شرقي و ارتفاعات جنوب اردبيل برخوردار است. به طور كلي بررسي و مطالعه پارامترها و شاخصهاي فوق نشان مي دهد كه منطقه مورد مطالعه از نظر تكتونيكي هنوز هم فعاليت دارد. اما در بخش جنوب شرقي منطقه اين نيروها داراي شدت بيشتري نسبت به ارتفاعات جنوب اردبيل و ارتفاعات شمال شرقي منطقه است.
 
كليد واژه: نئو تكتونيك، سينوزيته ، گراديان رودخانه، تالش، ژئومرفولوژي
 
 

 نسخه قابل چاپ