پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا

فرسودگي و تخريب بافت هاي تاريخي شهري در ايران طي چند دهه اخير چنان ابعاد گسترده اي به خود گرفته که امنيت و هويت مدني فضاهاي شهري را به شدت تهديد مي کند. در اين مقاله با استناد به سياست ها و برنامه هاي عمران شهري و آثار و شواهد موجود، سابقه روند بهسازي، نوسازي و بازسازي شهري را بررسي مي کنيم. در اين رهگذر هدف اصلي مقاله بررسي و ارزيابي سياست ها، اهداف و برنامه هاي اجرائي عمران شهري به ويژه در مورد بافت قديم شهري است.
از آنجا که سياستگذاري و وبرنامه ريزي جامع و پايدار براي بهسازي، نوسازي و بازسازي بافت هاي قديم شهري ضمن حفاظت از ميراث فرهنگي _ تاريخي و توجه به سازگاري و انطباق آنها با ساختارهاي محيط زيست و ساختارهاي فرهنگي موجب توسعه پايدار شهري مي شود و از طرفي طرح هاي حفاظت و مقاوم سازي موجب افزايش ضريب ايمني بناها در مقابل حوادث طبيعي به ويژه زلزله گرديده و تضمين کننده مديريت بحران شهري و ارتقاء سلامت و بهداشت شهري مي شود؛ لذا پرداختن به اين موضوع ضروري است.
روش تحقيق در اين پژوهش توصيفي، تحليلي، تاريخي _ اسنادي است. براي ارزيابي سياست ها و برنامه هاي عمران شهري با توجه به اسناد و مدارک موجود، محتوا، اهداف، راهبردها و اقدامات اجرائي و عملکرد برنامه هاي توسعه در دوره هاي برنامه ريزي کشور بررسي و تحليل شده است. سپس با در نظر گرفتن جنبه هاي مرتبط با بافت هاي قديم شهري، رويکرد حاکم، جامعيت، تطابق و عدم تطابق برنامه ها با توجه به تاثيرات آنها بر بافت قديم شهري بررسي و مورد ارزيابي قرار گرفته است.

 نسخه قابل چاپ