پژوهشهاي جغرافيايي زمستان 1383; 36(50):103-115.
 
 
افراخته حسن*
 
* گروه جغرافيا، دانشگاه سيستان و بلوچستان
 
 

استان سيستان و بلوچستان در جنوبشرق ايران قرار دارد. اين ناحيه پايين ترين سطح توسعه را بين استان هاي کشور چه قبل از انقلاب اسلامي و يا بعد از آن دارا بوده است. در سال 1365 تعداد شانزده مرکز شهري در استان وجود داشت. در سال 1379 تعداد مراکز شهري به سي شهر افزايش يافت.
ايجاد مراکز شهري و نقش آنها در توسعه ناحيه اي اغلب موضوع پرسش هاي متعددي بوده است. به منظور درک مسئله فوق، اين مقاله نقش شهرها را در توسعه ناحيه اي با تکيه بر ديدگاه هاي مختلف در استان بررسي کرده و نتيجه مي گيرد که به رغم نارسايي هاي ساختاري، شهرهاي استان نقش مهمي در سازماندهي و تشويق توسعه ناحيه اي به عهده داشته اند؛ بنابراين حمايت از کارکردهاي آنها از ضروريات توسعه ناحيه اي مي باشد.
 
كليد واژه: سيستان و بلوچستان، شهرها، پويايي اقتصادي، سطح زندگي، فرصت شغلي، حوزه نفوذ، توزيع درآمد، توسعه ناحيه اي
 
 

 نسخه قابل چاپ