پژوهشهاي جغرافيايي بهار 1384; 37(51):125-138.
 
 
فرجي سبكبار حسن علي*
 
* دانشكده جغرافيا، دانشگاه تهران
 
 

در برنامه‌ ريزي هاي منطقه ‌اي و توسعه سرزمين، شناسايي مناطق مناسب جهت استقرار و توسعه فعاليت ها يكي از مسائل اساسي مي باشد كه همواره برنامه ريزان منطقه اي با آن مواجه بوده اند. با توجه به مدل ها و روش هاي گوناگوني كه در اين زمينه وجود دارد، پيشرفت هاي بسيار به ويژه در سيستم هاي اطلاعاتي جغرافيايي صورت گرفته و امكان مدل سازي و تحليل اطلاعات به صورت فضايي بوجود آمده است. در تحقيق حاضر با استفاده از روش سلسله مراتبي تحليل و انواع تكنيک هاي مدل سازي فضايي، به الگوسازي فضايي بخش طرقبه پرداخته ايم. فرايند الگوسازي و مكانيابي طي چند مرحله شامل گردآوري اطلاعات، ورود اطلاعات به سيستم، انتخاب معيارها، مدل سازي فضايي و تلفيق اطلاعات انجام شده است. در نهايت، مناطق مختلف بخش طرقبه از نظر قابليت استقرار واحدهاي خدمات بازرگاني اولويت بندي شده اند.

 
كليد واژه: مكان يابي، پهنه بندي، مدل سازي فضايي، سيستم هاي اطلاعات جغرافيايي، روش سلسله مراتبي تحليل، محيط زيست
 
 

 نسخه قابل چاپ