پژوهشهاي جغرافيايي زمستان 1384; 37(54):1-11.
 
 
قانقرمه عبدالعظيم,ملك جواد
 
 
 

نوسانات تراز آ‌ب درياي خزر عامل اساسي در تغييرات و دگرگوني‌هاي ساحلي است؛ به طوري كه پيشروي و پسروي دريا سبب آب گرفتگي و استحداث اراضي ساحلي مي‌شود. در حال حاضر قوانين موجود مرتبط با اراضي مستحدث و حريم درياي خزر كارآئي خود را عملا به دليل بالاآمدگي سطح آ ب دريا تا سال 1374 از دست داده‌ است. در همين خصوص طي هيجده سال، حدود 778 كيلومترمربع از اراضي ساحلي كشور زير آب رفته است.

نتايج بدست ‌آمده از مطالعه نوسانات خزر نشان مي‌دهد كه دامنه نوساني آن در مقياس‌هاي زماني از شدت‌هاي متفاوتي برخوردار است؛ به طوري كه در دوره تاريخي حداكثر دامنه نوساني حدود 69/13متر، دوره ثبت ابزاري حدود 42/4 متر و همچنين حداكثر مد طوفان برآورد شده با دوره بازگشت يكصد ساله حدود4?/1متر بوده است. علاوه بر موارد فوق، سطح آ‌ب درياي خزر داراي نوسانات فصلي نيز مي‌باشد. بنابراين به منظور توسعه پايدار ساحلي لازم است تا استراتژيي در پيش گرفته شود كه ضمن بهره ‌برداري مطلوب از سواحل، كمترين آسيب از نوسانات را سبب شده و در عين حال كمترين آسيب به محيط زيست را وارد سازد. در نتيجه پيشنهاد مي‌گردد تا به منظور همزيستي مسالمت ‌آميز با نوسانات تراز آ‌ب درياي خزر، محدوده نوساني دريا را به چهار پهنه: ممنوعه، اضطرار، احتياط و اطمينان تقسيم و بر اساس آن برنامه مديريتي نواحي ساحلي پيگيري و تنظيم شود. در اين مطالعه نقشه پيشنهادي براي سواحل جنوبشرقي ارائه شده است.

 
 
كليد واژه: نوسان تراز آ‌ب دريا، مد طوفان، نوسان دوره تاريخي، نوسان دوره ثبت ابزاري، پهنه ‌هاي چهارگانه
 
 

 نسخه قابل چاپ