پژوهشهاي جغرافيايي بهار 1385; 38(55):189-202.
 
 
فرهودي رحمت اله,محمدي اكبر*
 
* دانشگاه تهرن
 
 

در اين مقاله كه با استفاده از پژوهش هاي ميداني و كتابخانه اي و مطالعات طرح تجديد نظر «طرح جامع سنندج» نوشته شده است، ابتدا به بررسي تحولات جمعيتي و پيش بيني آن براي مقاطع 10 و 25 ساله پرداخته ايم؛ سپس در ادامه بخش هاي مختلف اقتصادي شهر را تحت عناوين كشاورزي (و زير بخش هاي آن)، صنايع و معادن (با زير مجموعه هايش) و خدمات مورد بررسي قرار گرفته اند و نقش شهر سنندج در دهه هاي 1335، 1345، 1355، 1365و 1375 در دياگرام سه گوش به همراه الگوي تغييرات آن تبيين شده است.
در ادامه، ضرايب مكاني هفت بخش اصلي اقتصادي و سپس بخش هاي زير مجموعه خدمات تعيين شده و سپس با استفاده از ضريب جيني، جغرافياي نابرابري توزيع درآمد از سال1373تا1381بررسي شده است. تجزيه و تحليل ساختار اقتصادي شهر به صورت مقايسه ميان بخشي در خود شهر و بين بخشي با سطح مرجع (مناطق شهري كشور) با استفاده از مدل اقتصادي تغيير سهم صورت گرفته و در نهايت سه سناريو جهت پيش بيني ساختار آتي مشاغل عمده در سال هاي 1375و 1385 ارايه مي گردد.

 
كليد واژه: تيپولوژي شهر، ضريب مكاني، تغيير سهم، اقتصاد محلي، اقتصاد ملي، ساختار اشتغال
 
 

 نسخه قابل چاپ