پژوهشهاي جغرافيايي بهار 1385; 38(55):153-170.
 
 
زارعي بهادر,پوراحمد احمد
 
 
 

در اين نوشتار تلاش بر آن بوده تا به تحليل و بررسي دو گفتمان امنيتي موجود و سير تكويني آن در نظام سياسي ايران پرداخته شود. گفتمان نخست كه مايه هاي تئوريك خويش را از انديشه سياسي اسلام و قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران اخذ نموده، به نام گفتمان انقلابي تفسيري فرا ملي امت محور و حتي جهاني (مستضعفين جهان) از امنيت ملي جمهوري اسلامي ايران ارايه مي نمايد. اين گفتمان تا پايان جنگ عراق عليه ايران به حيات خود ادامه داد. پايان جنگ به معناي آغاز دوره اي نوين در ملاحظات امنيت ملي كشور بود. در اين دوره از سطح تاثير گذاري ايستارهاي ايدئولوژيك در ملاحظات امنيت ملي كاسته شد و در عوض جايگاه منافع ملي از وجاهت منطقي تري برخوردار گرديد و تا حدودي مبناي سياست هاي امنيتي جمهوري اسلامي ايران قرار گرفت. اين دوره تا پايان دولت خاتمي ادامه يافت كه به نام گفتمان ملي امنيت جمهوري اسلامي ايران معرفي مي شود.
 
كليد واژه: گفتمان انقلابي، گفتمان ملي، جغرافياي امنيتي، امنيت ملي، تهديد سخت افزاري و نرم افزاري
 
 

 نسخه قابل چاپ