پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
چهارشنبه 6 اردیبهشت 1391 12:18 PM| پژوهشهاي جغرافيايي تابستان 1385; 38(56):103-113. |
| ولايتي سعداله,ميري غلام رضا |
|
درياچه هامون بزرگ ترين درياچه آب شيرين شرق و جنوب شرق ايران بوده و از نظر اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي حايز اهميت فراوان است. در چند سال اخير به دليل كم توجهي به جنبه هاي زيست محيطي درياچه اقداماتي صورت گرفته كه سبب ايجاد مسايل مختلفي از قبيل آلوده شدن آب درياچه، از بين رفتن آبزيان، مسموم شدن پرندگان مهاجر، تخريب نيزارها و زمين هاي كشاورزي حاشيه درياچه و در نتيجه مهاجرت تختك نشينان آن شده است. عمدهترين اين اقدامات عبارتند از: رها كردن حدود 21 ميليون متر مكعب پساب شهري و حدود 0.9 ميليون متر مكعب پساب صنعتي به درياچه، انتقال آب آلوده نه واحد معدني فعال منطقه به ويژه معدن پنبه نسوز بندان به درياچه، ورود فاضلاب هاي كشاورزي آلوده به انواع مختلف كودهاي شيميايي، آب اندازي ماهي ني خوار آمور به درياچه و تخريب حدود 51 مورد از نيزارها. مسايل و مشكلات ناشي از آلودگي درياچه باعث شده كه از سال 1355 بعد تعداد تختك هاي خالي از سكنه از 63 مورد به 125 مورد افزايش يابد. همچنين تعداد گاوهاي سيستاني از 26181 راس در سال 1355 به 780 راس در سال 1375 برسد. همچنين تعداد پرندگان مهاجر كه 237790 قطعه در سال 1358 بوده، در سال 1382 به صفر رسيده است. |
| كليد واژه: درياچه هامون، تختك نشينان، هيرمند، فاضلاب، اكولوژي، نيزار، پرندگان مهاجر |
| |
|
نسخه قابل چاپ |