پژوهشهاي جغرافيايي پاييز 1385; 38(57):177-193.
 
 
رهنمايي محمدتقي,پورموسوي سيدموسي
 
 
 

توسعه پايدار شهري، توسعه اي همه جانبه و ناظر به ابعاد مختلف است. از اينرو مفهوم «پايداري» در كلان شهرها حول محورهاي متعددي قابل بررسي است. در اين ميان ضرورت پرداختن به موضوع «امنيت شهري» از آنجايي مهم مي نمايد كه وابستگي متقابل ميان امنيت و توسعه اجتناب ناپذير است. امنيت زمينه ساز و بستر توسعه اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي است و هم از اين عناصر تاثير مي پذيرد. رويكردهاي سنتي در باب امنيت شهري عمدتا به طور يكسويه اي به جرايم و بزهكاري هاي شهري و يا معلول ها معطوف بوده؛ در حالي كه امنيت مقوله اي چند وجهي است و در چارچوب عناصر مختلف توسعه معنا مي دهد. امروزه كلان شهر تهران با در بر گرفتن يك چهارم جمعيت شهرنشين كشور، مهم ترين قطب جمعيتي كشور است. تهران با توجه به نظام متمركز سياسي - اداري، مقر كليه نهادهاي تصميم گيرنده و مديران عالي رتبه بوده و نقش اصلي را در مديريت اقتصاد ملي ايفا مي كند. لذا بروز ناپايداري هاي امنيتي در تهران مي تواند امنيت ملي را در عرصه هاي گوناگون به مخاطره اندازد.
هدف از اين مقاله بررسي ناپايداري هاي امنيتي تهران بر اساس شاخص هاي توسعه پايدار شهري و ارايه نگرش نوين در ساماندهي فضاي امنيتي كلان شهري مي باشد. نتيجه بررسي شاخص ها نشان مي دهد كه تهران در زمينه هاي محيطي، اقتصادي و اجتماعي - فرهنگي با ناپايداري امنيتي مواجه است.

 
كليد واژه: تهران، امنيت، توسعه پايدار شهري، امنيت شهري، ناپايداري امنيتي
 
 

 نسخه قابل چاپ