پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا

در ايران همه ساله پهنه هاي وسيعي از اراضي مرغوب و حاصلخيز سواحل رودخانه و مسيل ها بر اثر عبور جريان هاي سيلابي فرسايش يافته و تخريب مي شوند. بنابراين جهت ساماندهي و مديريت رودخانه ها و كنترل فرسايش لازم است كه ضمن شناخت و پيش بيني رفتار هيدروليكي جريان، نواحي مستعد فرسايش كناري شناسايي گرديده و اقدامات لازم جهت كنترل آنها به عمل آيد. به همين علت در تحقيق حاضر وضعيت فرسايش كناري رودخانه بابلرود مورد بررسي قرار گرفت كه بدين منظور ابتدا مسيري از رودخانه به طول 5.5 كيلومتر انتخاب و پس از تهيه نقشه هاي 1:1000 منطقه با استفاده از الحاقيه HEC-GeoRAS كه امكان لينك مدل  HEC- RASو نرم افزارArcView  را فراهم مي سازد، 103 مقطع عرضي به مدل معرفي و مقادير ضريب زبري مانينگ براي هر يك از مقاطع در بستر و سيلابدشت هاي ساحل چپ و راست تعيين شدند. با معرفي مشخصات جريان، مشخصات هندسي و ضريب زبري مانينگ به نرم افزار HEC-RAS، مشخصات جريان در دوره هاي بازگشت مختلف محاسبه گرديده و جهت تعيين و شناسايي نقاط مستعد فرسايش و رسوبگذاري، مقادير حداكثر و حداقل تنش برشي سواحل راست، چپ و كانال اصلي هر مقطع در دوره هاي بازگشت مختلف تعيين و نهايتا مناطق در معرض خطر فرسايش مشخص گرديد كه بازديدها و بررسي هاي ميداني نيز نشانگر صحت محاسبات و نتايج حاصل از تعيين نقاط حساس به فرسايش مي باشد.