پژوهشهاي جغرافيايي بهار 1386; 39(59):161-176.
 
 
نعمتي مرتضي,بدري سيدعلي*
 
* دانشکده جغرافيا، دانشگاه تهران
 
 

دهياري ها، نهادهاي عمومي و غيردولتي مي باشند که اخيرا براي اداره امور عمومي روستاها در نظام مديريت روستايي کشور مطرح شده اند. در ابتداي راه اندازي دهياري ها مجوز تاسيس براي همه روستاهاي بالاي 20 خانوار صادر مي شد، اما در ادامه کار ايجاد اين نهاد در روستاهاي کوچک مورد ترديد واقع و چنين استدلال شد که تاسيس دهياري در اينگونه روستاها به لحاظ اقتصادي مقرون به صرفه نيست و اولويت با روستاهاي بزرگي است که هم به لحاظ جمعيتي و هم توان بالاتر اقتصادي براي حمايت مالي از اين نهاد عمومي امکان مناسب تري دارند. مقاله حاضر درصدد است تا با ارزيابي کارايي دهياري هاي ايجاد شده در روستاهاي کوچک و مقايسه آن با روستاهاي بزرگ به اين سوال پاسخ دهد که آيا اصولا تاسيس دهياري در اين دسته از روستاها متناسب با اهداف متصور بوده است؟ و آيا عامل جمعيت به عنوان ملاک ارايه خدمات در قالب دهياري از کارآيي لازم بـرخوردار است؟ نتايج اين تحقيق که در استان گلستان و با بهره گيري از روش مطالعه توصيفي- تحليلي صورت گرفته، نشان مي دهد که عوامل ساختاري، اجتماعي و اقتصادي رابطه تنگاتنگي با ميزان موفقيت دهياري در روستاهاي کوچک دارد. علاوه بر اينکه دهياري در روستاهاي پرجمعيت نيز به دليل دريافت سرانه اعتباري بيشتر موفق تر از روستاهاي کوچک عمل کرده است.

 
كليد واژه: مديريت روستايي، دهياري، شوراي اسلامي روستا، نقش كاركردي، روستاي كوچك
 
 

 نسخه قابل چاپ