پژوهشهاي جغرافيايي تابستان 1386; 39(60):109-120.
 
 
كرمي فريبا*,رستم زاده هاشم
 
* گروه پژوهشي جغرافيا، دانشگاه تبريز
 
 

شهر تبريز در جلگه وسيع و نسبتا همواري در كناره شرقي درياچه اروميه واقع شده است و به وسيله واحدهاي توپوگرافي، ليتولوژي و ژئومورفولوژيك مختلفي محدود شده است. در دهه هاي اخير، توسعه فيزيكي و كالبدي شهر، تعريض و ترميم شبكه هاي حمل و نقل قديمي و ساخت شبكه هاي ارتباطي جديد (بزرگراه ها) را ضروري ساخته است. متاسفانه، اجراي شتاب زده برنامه هاي توسعه افزون بر تخريب قابل توجه محيط طبيعي، سبب تشديد سيستم هاي مورفوژنز و وقوع پديده هاي ژئومورفيك مانند حركات توده اي شده است. اين مقاله با استفاده از تصاوير ماهواره اي (لندست ETM) و سيستم اطلاعات جغرافيايي، بر نقش فعاليت هاي انساني در افزايش فراواني وقوع انواع حركات مواد دامنه اي (از طريق اجراي برنامه هاي عمراني و توسعه) تاكيد مي كند. نتيجه مطالعه نشان مي دهد كه عامل تحريك كننده اغلب زمين لغزش هاي شهر تبريز عوامل انساني (تغيير كاربري زمين، تغيير هندسه شيب، حفر پايه شيب براي احداث جاده ها و غيره) مي باشد.
 
كليد واژه: احداث شبكه ارتباطي، مخاطرات ژئومورفيك، حركات توده اي، بزرگراه هاي شهر تبريز
 
 

 نسخه قابل چاپ