پژوهشهاي جغرافيايي تابستان 1387; 40(64):13-28.
 
 
عزيزي قاسم*,روشني محمود
 
* دانشکده جغرافيا، دانشگاه تهران
 
 

هدف اين تحقيق مطالعه انحراف احتمالي برخي عناصر رطوبتي و دمايي در سواحل جنوبي درياي خزر از حالت نرمال مي باشد. محاسبات و تحليلها بر روي ميانگين دماي حداقل، حداكثر، بارش، رطوبت و ابرناكي انجام شده است. مقطع زماني مورد مطالعه در اين تحقيق يک دوره 40 ساله است که بين سالهاي 1955 تا 1994 واقع مي گردد و ايستگاههاي بندرانزلي، رشت، رامسر، بابلسر و گرگان را شامل مي شود. ابتدا سعي شده است با استفاده از روش رتبه اي من ـ كندال، تغييرات داده ها شناسايي شوند و سپس نوع و زمان آن مشخص گردد. نتايج بدست آمده از تحليل داده ها نشان مي دهد كه زمان شروع بيشتر تغييرات ناگهاني و از هر دو نوع روند و نوسان بوده است. در اكثر ايستگاهها دماي حداقل روند مثبت و دماي حداكثر روند منفي نشان مي دهد. بدين ترتيب از دامنه نوسان دما در طول دوره كاسته شده است. همچنين نتايج نشان مي دهد كه درصد تغيير در فصل زمستان و تابستان نسبت به بهار و پاييز بيشتر است و زمان شروع تغييرات در ايستگاههاي منطقه يكسان نيست.
 
كليد واژه: سواحل جنوبي درياي خزر، تغيير اقليم، من ـ كندال، تغيير ناگهاني، روند، نوسان
 
 

 نسخه قابل چاپ