پژوهشهاي جغرافياي طبيعي (پژوهش هاي جغرافيايي) بهار 1390; -(75):47-61.
 
 
اسماعيلي رضا*,گندمكار امير,حبيبي نوخندان مجيد
 
* دانشگاه آزاد اسلامي، واحد نجف آباد
 
 

در اين تحقيق با استفاده از داده هاي روزانه دوره آماري بلندمدت (سال هاي 1385-1340) شرايط اقليم آسايشي چهار شهر اصلي گردشگري مشهد، اصفهان، رشت و كيش به وسيله شاخص دماي معادل فيزيولوژيك (PET) مورد ارزيابي قرار گرفته است. نتايج به دست آمده نشان داد كه دوره آسايش اقليمي در شهر هاي مورد مطالعه كوتاه بوده و به صورت دو دوره مجزا در ابتداي فصل پاييز و بهار واقع شده است. طول اين دوره كه بهترين زمان براي امور گردشگري توصيه مي شود در مشهد و اصفهان 35، رشت 37 و كيش 85 روز از سال است. از نظر اقليمي عمده ترين محدوديت گردشگري شهرهاي مشهد و اصفهان و رشت، دارا بودن شرايط تنش سرمايي زياد طي ماه هاي آذر و دي و بهمن است. محدوديت عمده اقليم گردشگري در كيش مربوط به تنش گرمايي بسيار زياد آن در فصل گرم سال است. شهر اصفهان نيز طي تير و مرداد ماه داراي محدوديت تنش گرمايي است. مقايسه تطبيقي نتايج بين شهرهاي مورد مطالعه نشان داد كه بهترين مقصد براي گذراندن سفرهاي نوروزي جزيره كيش است. اولويت دومِ مسافرت هاي نوروزي، از آن رشت است. شهرهاي مشهد و اصفهان در هنگام تعطيلات نوروزي داراري محدوديت تنش سرمايي هستند. براي مسافرت هاي تابستانه شهرهاي مشهد و رشت تنها نيمه دوم شهريور ماه شرايط نسبتا مناسب دارند. جزيره كيش و اصفهان در طي اين زمان به دليل دارا بودن تنش هاي گرمايي توصيه نمي گردند. جزيره كيش طي فصل سرد سال در شرايط كاملا آسايش و مناسبي قرار دارد و بهترين مقصد براي گردشگران زمستاني است.
 
كليد واژه: سفرهاي نوروزي، اقليم گردشگري، اقليم آسايشي، شاخص دماي معادل فيزيولوژيك
 
 

 نسخه قابل چاپ