پژوهشهاي جغرافياي انساني (پژوهش هاي جغرافيايي) تابستان 1389; 42(72):47-61.
 
 
قرباني رسول,تيموري راضيه*
 
* دانشگاه زنجان
 
 کوشش هاي جهاني براي حفظ محيط طبيعي عمدتا به زيست بوم ها يا اکوسيستم هاي نسبتا بکر و داراي تنوع زيستي و حفاظت گونه هاي جانوري و گياهي منحصر به فرد توجه داشته است؛ ليکن نزديکي طبيعت به محل کار و زندگي انسان ها، فضاهاي سبز کوچک داخل شهرها و نيز فوايد آنها براي مردم در اين ميان کمتر مورد توجه قرار گرفته اند. فضاهاي سبز از يک سو موجب بهبود وضعيت زيست محيطي شهرها مي شود، و از سوي ديگر شرايط مناسبي را براي گذران اوقات فراغت شهروندان فراهم مي سازد. هدف اصلي اين مقاله بررسي تاثيرات رواني – اجتماعي پارک هاي شهري در بهبود کيفيت زندگي شهروندان از طريق بررسي عوامل جاذبه پارک ها، در پوشش دادن عوامل دافعه اي محل سکونت آنان با استفاده از الگوي Seeking-Escaping است. يافته هاي تحقيق، بيانگر آن است که شهروندان تبريزي بيشتر به منظور دسترسي به هواي سالم، تفريح خانوادگي، کسب نشاط و دوري از آلودگي ها و تنگي محيط مسکوني، پياده روي، رفع خستگي، و گريز از يکنواختي زندگي به پارک هاي شهري روي مي آورند.
 
كليد واژه: پارک شهري، الگوي Seeking-Escaping، عوامل جاذبه و دافعه، کيفيت زندگي، شهر تبريز
 
 

 نسخه قابل چاپ