نامه علوم اجتماعي بهار و تابستان 1381; 10(پياپي 19):167-203.
 
 
پايا علي*
 
* مؤسسه تحقيقات ملي سياست هاي علمي وزارت علوم، تحقيقات و فناوري
 
 

در اين مقاله، ابعادي از فلسفه ويتگنشتاين مورد بررسي انتقادي قرار مي گيرد كه اين فلسفه را براي عالمان علوم اجتماعي مطلوب و خواستني جلوه داده است. مستدل خواهد شد كه اگر چه برخي از محققان در حيطه هاي متعدد علوم اجتماعي فلسفه متأخر ويتگنشتاين را مفيد مي دانند و به رغم آنكه بصيرت هاي ويتگنشتاين درباره امر اجتماعي بسيار راهگشا است، رويكرد او در كل دچار نواقص جدي است. تاثير كلّي اين نقايص مفهومي، به خطر انداختن عينيت علوم اجتماعي و ارزش شناختي تحقيق است.
 
كليد واژه: زبان، فرهنگ، فرهنگ هاي ديگر، نسبي گرايي، عقل گرايي، واقعيت
 
 

 نسخه قابل چاپ