نامه علوم اجتماعي شهريور 1383; 11(3 (پياپي 23)):43-68.
 
 
جمشيدي ها غلام رضا,عنبري موسي
 
 
 

در حال حاضر سرنوشت خانواده هاي مهاجر افغاني از حيث بازگشت يا ابقاي آنان در ايران مسأله نگران كننده اين خانواده ها و دل مشغولي دولتمردان ايراني در اتخاذ تصميم مناسب در مورد آن هاست. مهاجرت مردم افغانستان به كشورهاي همسايه خاصه ايران، نوعي مهاجرت اجباري ناسالم است كه با آسيب و تخريب روحي و رواني اعضاي خانواده هاي مهاجر توأم بوده است. مقاله حاضر بر اساس يافته هاي حاصل از مطالعه اي پيمايشي در باب علل و عوامل عدم بازگشت 400 خانواده مهاجر افغاني در شهرك مهاجرنشين (افغاني) گلشهر مشهد تدوين يافته است. نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد كه صرف نظر از جنگ و ناآرامي‌هاي داخلي به عنوان متغير كليدي در تحليل اين مهاجرت، بازگشت يا عدم بازگشت مهاجرين افغاني تابعي از وابستگي و تعلق به ارزشها و هنجارهاي جامعه مبدأ و مقصد مهاجرت است. گذر سالهاي زياد و گسترش وابستگيها و تعلقات مادي و غير مادي (شغلي، تحصيلي، مذهبي، خانوادگي و قومي و …) به جامعه ميزبان سبب فراموشي و گسستن از تعلقات و ارزشهاي جامعه مبدأ (افغانستان) شده است. اين مقاله تلاشي است براي تشريح ويژگي ها، ابعاد و گونه هاي مهاجرت افغانيها و عوامل عدم بازگشت آنها با اتكاء بر وابستگيها و تعلقات به شرايط اجتماعي در جامعه مبدأ و مقصد مهاجرت .
 
كليد واژه: ‌مهاجرت، گونه هاي مهاجرت افغانيها، عوامل عدم بازگشت، تعلقات اجتماعي، وابستگيهاي مادي و غير مادي
 
 

 نسخه قابل چاپ