مجله جامعه شناسي ايران بهار 1383; 5(1):58-89.
 
 
آزادارمكي تقي,امامي يحيي
 
 
 

وجود حوزه عمومي و تفکيک آن از حوزه خصوصي و دولت جزء اساسي جامعه مدني است. حوزه عمومي فضايي است حقيقي يا مجازي که افراد خصوصي در آن به بحث و گفت وگوي عقلاني درباره مسائل مورد علاقه مي پردازند تا به توافقي دست يابند. دسترسي برابر همه افراد به اين حوزه، آزادي در طرح همه گونه مباحث و عدم دخالت قدرت در اين مباحث جزء شروط ضروري آن است. ما در اين مقاله وجود حداقل شرايط ضروري براي حوزه عمومي را در چند تشکل دانشجويي بررسي کرده ايم.
 
كليد واژه: حوزه عمومي، بحث و گفت و گو، عقلانيت، علني بودن، قدرت، تبعيض، باز بودن (خطاپذيري)
 
 

 نسخه قابل چاپ