مجله جامعه شناسي ايران پاييز 1383; 5(3):172-190.
 
 
فوزي يحيي*
 
* دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین
 
 

ميزان مشروعيت نظام هاي سياسي را بر اساس ميزان همگوني بين باورها و ارزش هاي اكثريت مردم جامعه با مباني نظري كه بر اساس آن ها حاكمان سياسي سلطه خود را توجيه مي كنند مورد ارزيابي قرار مي دهند و هر عاملي كه بتواند ارزش ها و باورهاي اجتماعي را دگرگون سازد مي تواند مشروعيت نظام هاي سياسي را نيز به چالش كشد. بر اين اساس در اين مقاله ضمن بررسي تغييرات كمي و كيفي جمعيتي در سال هاي بعد از انقلاب همچون رشد جمعيت باسواد، رشد جمعيت با تحصيلات عالي، رشد جمعيت شهرنشين و … تلاش گرديده تا تاثير اين تغييرات بر باورهاي ديني جامعه به عنوان مهمترين مبناي مشروعيت بخش نظام سياسي جمهوري اسلامي در ايران مورد مطالعه قرار گيرد و به اين سوال پاسخ دهد كه اين تغييرات جمعيتي چه تاثيري بر جايگاه دين در جامعه ايران داشته است و اين موضوع چه پيامدهايي براي مشروعيت نظام سياسي جمهوري اسلامي به عنوان حكومت ديني در ايران مي تواند داشته باشد.
 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ